Utrecht, Utrechtse heuvelrug

De Utrechtse heuvelrug heeft grote gelijkenissen met de Sallandse heuvelrug, betreft haar ontstaan. Net als de Sallandse heuvelrug behoort ook de Utrechtse heuvelrug tot de twintig nationale parken in Nederland. Het totale oppervlak van het natuurgebied is een slordige 60 km² en het natuurgebied wordt verrassend genoeg gekenmerkt door heuvelruggen.

In 2003 heeft de Utrechtse heuvelrug de status van nationaal park verkregen, het gebied is zeer bijzonder, de heuvelruggen hebben in sommige gevallen bijna een hoogte van 70 meter. De hoogste heuvel van Nederland prijkt ook in natuurgebied de Utrechtse heuvelrug, dit is de Amerongse Kop, deze heuvel heeft een top, die 69 meter boven zeeniveau ligt.

Naast de talloze heuvelruggen is ook fauna en flora te aanschouwen, naast de bossen, heidevelden en vennen kunt u ook oude landschappen aantreffen. De fauna wordt vertegenwoordigd door boommarters, dassen, eekhoorns, reeën en vossen.

 

 

 

 

Geschiedenis Utrechtse heuvelrug

De ijstijd heeft ruim 150 duizend jaar geleden haar intreden gedaan in Nederland. Vanuit het noorden heeft zich destijds niet alleen ijs voort geschoven, maar ook grind en zand. Het ijs is door een warmer wordend klimaat gesmolten, waarna de wind vrij spel heeft gekregen.

De smeltwaterdalen zijn door het smeltende ijs ontstaan, voorbeelden hiervan kunnen gevonden worden in het gebied de Darthuizerpoort, dat gelegen is bij Leersum. De wind heeft grote hoeveelheden zand verplaatst en opgeblazen op de stuwwallen. Deze stuwwallen zijn wij later heuvelruggen gaan noemen, waarop bossen en wildgroei zich hebben gevormd.

De flora heeft zich door toedoen van de mens verder uitgebreid met heidevelden. De boeren lieten hun vee grazen op de stuwwallen, door overbegrazing zijn de stuwwallen bedekt met heidevelden. Deze heidevelden hebben in een later stadium plaats gemaakt voor stuifzandvlaktes.

Als u tegenwoordig op de Utrechtse heuvelrug komt, dan zullen de vele open vlaktes niet onopgemerkt blijven. De overbegrazing is hier niet de enige oorzaak van, want ook het kappen van oerbossen door de boeren heeft het natuurgebied geen goed gedaan. Nadat de oerbossen waren gekapt is het portaalsysteem geïntroduceerd, ofwel heideplaggen werden met schapenmest gemengd, deze substantie werd vervolgens op de enken verspreidt, zodat deze vruchtbaar zouden blijven.

Nationaal park Utrechtse heuvelrug

De Utrechtse heuvelrug is bezaaid met buitenplaatsen, die aan het begin van de negentiende eeuw zijn gebouwd door rijke stedelingen. In het zuiden van de Utrechtse heuvelrug zijn een groot aantal van deze buitenplaatsen nog intact. De buitenplaatsen zijn veelal landhuizen en kastelen met parken en tuinen, welke veel Engelse, maar ook Franse invloeden hebben.